|
غريغوريوس العاشر: 1 أيلول 1271 – 10 كانون الثاني 1276
مجمع ليون الثاني (المسكوني الرابع عشر) 7 أيار – 17 تموز 1274
850-
الجلسة الثانية، 18 آذار 1274: دستور في الثالوث الأقدس والإيمان
الكاثوليكي وردّ على اتهام البيزنطيّين
انبثاق الروح القدس
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
850-
نعترف،
بأمانةٍ وتقوى، إن الروح القدس ينبثق أزلياً من الآب والابن، لا من
مبدأين، بل من مبدأ واحد، لا بانبثاقين، بل بانبثاقٍ واحد وحيد. هذا ما
اعترفت وكرزت به وعلّمته حتى الآن الكنيسة الرومانية المقدسة، أمّ جميع
المؤمنين ومعلّمتهم؛ هذا ما تتقيّد به بثبات، وتكرز وتعترف به وتعلّمه،
وهذا هو التعليم الثابت والحقيقي للآباء والملافنة القويمي الإيمان
اللاتينيين واليونانيين.
ولكن بما
أن البعض، لجهلهم الحقيقة الدامغة المذكورة آنفاً، انزلقوا في أضاليل
مختلفة ورغبةً في إقفال الطريق أمام أضاليل من هذا النوع، وبموافقة
المجمع المقدس، نشجب ونرفض جميع الذين يتجرؤون على إنكار كون الروح
القدس ينبثق إزلياً من الآب والابن، أو الذين، بجرأة طائشة، يذهبون إلى
القول بأنّ الروح القدس ينبثق من الآب والابن على أنهما مبدآن لا مبدأ
واحد.
|
850 460 Fideli ac
devota professione fatemur, quod Spiritus Sanctus aeternaliter
ex Patre et Filio, non tanquam ex duobus principiis, sed tanquam
ex uno principio, non duabus spirationibus, sed unica spiratione
procedit: hoc professa est hactenus, praedicavit et docuit, hoc
firmiter tenet, praedicat, profitetur et docet sacrosancta
Romana Ecclesia, mater omnium fidelium et magistra: hoc habet
orthodoxorum Patrum atque Doctorum Latinorum pariter et
Graecorum incommutabilis et vera sententia. Sed quia nonnulli
propter irrefragabilis praemissae veritatis ignorantiam in
errores varios sunt prolapsi: Nos huiusmodi erroribus viam
praecludere cupientes, sacro approbante Concilio, damnamus et
reprobamus, qui negare praesumpserint, aeternaliter Spiritum
Sanctum ex Patre et Filio procedere sive etiam temerario ausu
asserere, quod Spiritus Sanctus ex Patre et Filio, tanquam ex
duobus principiis, et non tanquam ex uno, procedat. |
851- 861-
الجلسة الرابعة، 6 حزيران 1274، رسالة الإمبراطور البيزنطيّ ميخائيل
باليولوغوس إلى البابا غريغوريوس
شهادة إيمان الإمبراطور ميخائيل باليولوغس
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
851-
(إعلان
عام) نؤمن بالثالوث الأقدس، الآب والابن والروح القدس، إلهاً واحداً
كلّي القدرة، وبأن في الثالوث، الألوهة كلها واحدة الذات، والجوهر،
والأزلية، والقدرة الكلية، وبأن فيها إرادةً واحدة، وقدرةً واحدة،
وعظمةً واحدة، وبأنها خالقة كل الخلائق. منها، وفيها وبها جميع الأشياء
التي في السماء وعلى الأرض، المرئية وغير المرئية، المادية والروحانية.
نؤمن بأن كلّ أقنومٍ في الثالوث هو الله في الحقيقة والتمام والكمال.
|
851 461
(Professio generalis)
Credimus sanctam Trinitatem, Patrem et Filium et Spiritum
Sanctum, unum Deum omnipotentem totamque in Trinitate deitatem,
coessentialem et consubstantialem, coaeternam, et
coomnipotentem, unius voluntatis, potestatis et maiestatis,
creatorem omnium creaturarum, a quo omnia, in quo omnia, per
quem omnia, quae sunt in caelo et in terra, visibilia,
invisibilia, corporalia et spiritualia. Credimus singulam
quamque in Trinitate personam unum verum Deum, plenum et
perfectum. |
|
852- نؤمن بابن
الله كلمة الله، المولود من الآب أزلياً، الذي هو والآب واحد الجوهر،
وكليّ القدرة، وفي ألوهةٍ واحدة؛ المولود في الزَّمن من الروح القدس
ومن مريم الدائمة البتولية، بنفس عاقلة، الذي له ولادتان: ولادة أزلية
من الآب، وولادة زمنيّة من أمّه. إله حقيقي وإنسان حقيقيّ، قائم في
كلتا الطبيعتين بطريقة ذاتيّة وكاملة؛ لا ابن بالتبنّي، ولا ابن في
الظّاهر، بل ابن واحد ووحيد لله، في طبيعتين، ومن طبيعتين، إلهية
وإنسانية، في وحدة شخصٍ واحد، غير قابل الألم والموت بلاهوته، ولكنه
بناسوته تألم بجسده آلاماً حقيقية ما أجلنا ومن أجل خلاصنا؛ مات، ودفن،
وانحدر إلى الجحيم، وفي اليوم الثالث قام من بين الأموات، قام بجسده
قيامةً حقيقية؛ وأربعين يوماً بعد قيامته صعد إلى السماء بجسده المنبعث
وروحه، وهو يجلس إلى يمين الله الآب، من حيث سيأتي ليدين الأحياء
والأموات، ويُجازي كلاً على حسب أعماله الصالحة والطالحة.
|
852 462 Credimus
ipsum Filium Dei, Verbum Dei, aeternaliter natum de Patre,
consubstantialem, coomnipotentem et aequalem per omnia Patri in
divinitate, temporaliter natum de Spiritu Sancto et Maria semper
Virgine, cum anima rationali; duas habentem nativitates, unam ex
Patre nativitatem aeternam, alteram ex matre temporalem: Deum
verum et hominem verum, proprium in utraque natura atque
perfectum, non adoptivum, nec phantasticum, sed unum et unicum
Filium Dei, in duabus et ex duabus naturis, divina scilicet et
humana, in unius personae singularitate, impassibilem et
immortalem divinitate, sed in humanitate pro nobis et salute
nostra passum vera carnis passione, mortuum et sepultum, et
descendisse ad inferos, ac tertia die resurrexisse a mortuis
vera carnis resurrectione, die quadragesima post resurrectionem
cum carne, qua resurrexit, et anima ascendisse in caelum et
sedere ad dextram Dei Patris, inde venturum iudicare vivos et
mortuos, et redditurum unicuique secundum opera sua, sive bona
fuerint sive mala. |
|
853- ونؤمن أيضاً
بالروح، إلهاً كاملاً وحقيقياً، منبثقاً من الآب والابن، وواحداً مع
الآب والابن في الجوهر، والقدرة الكلية والأزلية. نؤمن بأنّ هذا
الثالوث الأقدس ليس ثلاثة آلهةٍ ولكنه إلهٌ واحد كليّ القدرة، وأزليّ
وغير مرئيّ، وغير متحولّ.
|
853 463 Credimus et
Spiritum Sanctum, plenum et perfectum verumque Deum ex Patre
Filioque procedentem, coaequalem et consubstantialem et
coomnipotentem et coaeternum per omnia Patri et Filio. Credimus
hanc sanctam Trinitatem non tres Deos, sed unicum Deum
omnipotentem, aeternum et invisibilem et incommutabilem. |
|
854- نؤمن أيضاً
بأن الكينسة المقدسة، الكاثوليكية، الرسولية، هي الكنيسة الواحدة
الحقيقية، التي تُمنح فيها معمودية مقدسة، ومغفرةُ حقيقية لجميع
الخطايا. ونؤمن أيضاً بقيامة هذا الجسد الحقيقية، جسدنا الذي نحمله
الآن، وبالحياة الأبدية. ونؤمن أيضاً بأنّ للعهدين الجديد والقديم،
والناموس، والأنبياء والرسل، مصدراً واحداً هو الله والربّ الكليّ
القدرة.
|
854 464 Credimus
sanctam catholicam et apostolicam unam esse veram Ecclesiam, in
qua unum datur sanctum baptisma et vera omnium remissio
peccatorum. Credimus etiam veram resurrectionem huius carnis,
quam nunc gestamus, et vitam aeternam. Credimus etiam Novi et
Veteris Testamenti, Legis, ac Prophetarum et Apostolorum, unum
esse auctorem Deum ac Dominum omnipotentem. |
|
855-
(إضافات خاصة
أضاليل الشرقيين) هذا هو الإيمان الكاثوليكيّ الحقيقيّ الوارد في
البنود السابقة، والذي تتقيّد وتكرز به الكنيسة الرومانية المقدسة.
ولكن بسبب الأضاليل المختلفة التي أدخلها البعض جهلاً، والبعض الآخر
مكراً، تقول وتعلن:
إن الذين،
بعد المعمودية، يسقطون في الخطيئة، لا تجوز إعادة تعميدهم، بل ينالون
غفران خطاياهم بتوبةٍ حقيقية.
|
855 464
(Additio specialis contra errores
Orientalium) Haec est vera fides catholica, et hanc
in supradictis articulis tenet et praedicat sacrosancta Romana
Ecclesia. Sed propter diversos errores, a quibusdam ex
ignorantia et ab aliis ex malitia introductos, dicit et
praedicat: Eos, qui post baptismum in peccata labuntur, non
rebaptizandos, sed per veram paenitentiam suorum consequi veniam
peccatorum. |
|
856-
(مصير
الموتى) لئن ماتوا في البرارة، بعد توبةٍ حقيقية، وقبل القيام بالتكفير
المثمر عمّا اقترفوه أو أهملوه، فنفوسهم تطهرّ بعد الموت بعقوباتٍ
مطهرّة ومبّررة، على ما شرح ذلك أخونا يوحنا (باراسترون الفرنسيسكاني).
وفي سبيل تخفيف هذه العقوبات تنفع شفاعات المؤمنين الأحياء أي ذبيحة
القداس، والصلوات، والصّدقات وأعمال البرّ الأخرى التي اعتاد المؤمنون
أن يعملوها لمؤمنين آخرين بحسب أنظمة الكنيسة.
|
856 464
(De sorte defunctorum) Quod
si vere paenitentes in caritate decesserint, antequam dignis
paenitentiae fructibus de commissis satisfecerint et omissis:
eorum animas poenis purgatoriis seu catharteriis, sicut nobis
frater Iohannes (Parastron O. F. M.) explanavit, post mortem
purgari: et ad poenas huiusmodi relevandas prodesse eis fidelium
vivorum suffragia, Missarum scilicet sacrificia, orationes et
eleemosynas et alia pietatis officia, quae a fidelibus pro aliis
fidelibus fieri consueverunt secundum Ecclesiae instituta. |
|
857- في شأن نفوس
الذين بعد نيلهم المعمودية المقدسة، لم يقترفوا أيّ خطيئة، والذين
أيضاً بعد اقترافهم الخطيئة تطهروا، سواء كانوا بعد في الجسد، أو
تعرّوا منه، فنفوسهم، كما قيل آنفاً، تقبل حالاً في السماء.
|
857 464 - Illorum
autem animas, qui post sacrum baptisma susceptum nullam omnino
peccati maculam incurrerunt, illas etiam, quae post contractam
peccati maculam, vel in suis manentes corporibus, vel eisdem
exutae, prout superius dictum est, sunt purgatae, mox in caelum
recipi. |
|
858- في شأن الذين
يموتون في حال الخطيئة المميتة، أو مع الخطيئة الأصلية وحدها، فنفوسهم
تنحدر حالاً إلى جهنّم حيث تنال عقوباتٍ غير متساوية.
|
858 464 - Illorum
autem animas, qui in mortali peccato vel cum solo originali
decedunt, mox in infernum descendere, poenis tamen disparibus
puniendas. |
|
859- الكنيسة
الرومانية المقدسة نفسها تؤمن وتعترف اعترافاً ثابتاً بأنّ جميع البشر،
في يوم الدّينونة، يمثلون بأجسادهم أمام محكمة المسيح لكي يؤدّوا
حساباً عن أعمالهم (رَ رو 14 : 10...).
|
859 464 - Eadem
sacrosancta Ecclesia Romana firmiter credit et firmiter
asseverat, quod nihilominus in die iudicii omnes homines ante
tribunal Christi cum suis corporibus comparebunt, reddituri de
propriis factis rationem (cf: Rom 14, 10s). |
|
860- والكنيسة
الرومانية نفسها تعتقد وتعلّم أيضاً في الكنيسة سبعة أسرار: المعمودية
التي تكلمنا عليها سابقاً؛ وسرّ التثبيت الذي يمنحه الأساقفة بوضع
الأيدي ويدهن المعمّدين بالميرون؛ وسرّ التوبة، وسرّ الإفخارستيا؛ وسرّ
الكهنوت؛ وسرّ الزّواج؛ وسرّ المسحة الأخيرة التي قال الطوباوي يعقوب
إنها تُعطى للمرضى. الكنيسة الرومانية نفسها تستعمل في سرّ الإفخارستيا
الخبز الفطير؛ وهي تعتقد وتعلّم أن الخبز، في هذا السرّ، يتحوّل
جوهرياً إلى جسد الربّ يسوع المسيح، والخمر إلى دمه.
وفي شأن
الزواج تعتقد أنه لا يجوز للرجل أن يكون له عدّة زوجات معاً، ولا
للمرأة أن يكون لها عدّة أزواج. وعندما ينحلّ الزواج الشرعيّ بموت أحد
القرينين، تعلن أن الزواجات الثانية، ثم الثالثة هي جائزة بالتعاقب، ما
لم يحل دون ذلك مانعٌ قانونيّ لسببٍ من الأسباب.
|
860 465 Tenet etiam
et docet eadem sancta Romana Ecclesia, septem esse ecclesiastica
sacramenta, unum scilicet baptisma, de quo dictum est supra;
aliud est sacramentum confirmationis, quod per manuum
impositionem episcopi conferunt, chrismando renatos; aliud est
paenitentia, aliud Eucharistia, aliud sacramentum ordinis, aliud
est matrimonium, aliud extrema unctio, quae secundum doctrinam
beati Iacobi infirmantibus adhibetur. Sacramentum Eucharistiae
ex azymo conficit eadem Romana Ecclesia, tenens et docens, quod
in ipso sacramento panis vere transsubstantiatur in corpus et
vinum in sanguinem Domini nostri Iesu Christi.
De
matrimonio vero tenet, quod nec unus vir plures uxores simul,
nec una mulier permittitur habere plures viros.
Soluto
vero legitimo matrimonio per mortem coniugum alterius, secundas
et tertias deinde nuptias successive licitas esse dicit, si
impedimentum canonicum aliud ex causa aliqua non obsistat. |
|
861- هذه الكنيسة
الرومانية المقدسة نفسها تملك أيضاً الأولية والسّلطة العليا والكاملة
على كلّ الكنيسة الكاثوليكية. وهي تعترف بإخلاص وتواضع أنها نالتها، مع
ملء السلطان، من الربّ نفسه، في شخص الطوباويّ، رئيس الرسل أو رأسهم،
الذي يخلفه الحبر الروماني. وكما أنّ من واجبها قبل سواها أن تُدافع عن
حقيقة الإيمان، فإن القضايا التي تنهض في موضوع الإيمان يجب أن تُحدّد
بحكمها. من حقّ كل محكوم أن يرفع إليها دعواه، في الأمور التي ترجع إلى
المحاكم الكنسية؛ وفي جميع الحالات التي تتعلق بسلطة الكنيسة القضائية
يمكن الرجوع إلى حكمها. لها تخضع جميع الكنائس التي يُقدّم لها أحبارها
الطاعة والاحترام. سلطانها الكامل راسخٌ إلى حدّ أنها تقبل أن تنعم
الكنائس الأخرى برعايتها. وهذه الكنيسة الرومانية نفسها كرّمت وأجلّت
كنائس كثيرة، ولا سيما الكنائس البطريركية، بامتيازاتٍ مختلفة، مع
الحفاظ دائماً على ميزتها الأولية في المجامع العامة وفي حالات أخرى.
|
861 466 Ipsa quoque
sancta Romana Ecclesia summum et plenum primatum et principatum
super universam Ecclesiam catholicam obtinet; quem se ab ipso
Domino in beato Petro Apostolorum principe sive vertice, cuius
Romanus Pontifex est successor, cum potestatis plenitudine
recepisse veraciter et humiliter recognoscit. Et sicut prae
ceteris tenetur fidei veritatem defendere: sic et si quae de
fide subortae fuerint quaestiones, suo debent iudicio definiri.
Ad quam potest gravatus quilibet super negotiis ad
ecclesiasticum forum pertinentibus appellare: et in omnibus
causis ad examen ecclesiasticum spectantibus ad ipsius potest
iudicium recurri: et eidem omnes ecclesiae sunt subiectae,
ipsarum praelati oboedientiam et reverentiam sibi dant. Ad hanc
autem sic potestatis plenitudo consistit, quod ecclesias ceteras
ad sollicitudinis partem admittit; quarum multas et
patriarchales praecipue diversis privilegiis eadem Romana
Ecclesia honoravit, sua tamen observata praerogativa tum in
generalibus conciliis, tum in aliquibus aliis semper salva. |
|