الصفحة الرئيسية                    وثائـق كنسيّة


Enchiridion Symbolorum
مُختارات من أهم وثائق الكنيسة الكاثوليكيّة عبر التاريخ
Denzinger
                      دِنتسنغر

       

 

Hünermann                                                هونِرمـان

 

سيريوس: كانون الأوّل 384 (2 كانون الثاني 385؟) -
26 تشرين الثاني 399


181- 185- رسالة "Directa ad decessorem" إلى الأسقف هيميروس التَّراغوني، 10 شباط 385

 

أولية أسقف روما وسلطته العقيدية

ترجمة النص اللاتيني

 النص اللاتيني

181- [مقدّمة، 1] لا نرفض الجواب اللائق عن سؤالك، إذ ليست لنا الحرية بحكم مهمّتنا أن نستر أو نكتم شيئاً، إذ تقع على عاتقنا أكثر من الجميع الغيرة على الدين المسيحي. إننا نحمل أعباء كل المثقَّلين، بل أكثر من ذلك، يحملها فينا الرسول المغبوط بطرس الذي نثق بأنه في كل شيء يحمينا ويحفظنا كورثة خدمته.

181 87 (Prooem. 1) ... Consultationi tuae responsum competens non negamus, quia officii Nostri consideratione non est Nobis dissimulare, non est tacere libertas, quibus maior cunctis christianae religionis zelus incumbit. Portamus onera omnium qui gravantur; quin immo haec portat in Nobis beatus Apostolus Petrus, qui Nos in omnibus, ut confidimus, administrationis suae protegit et tuetur heredes. ...

182- (فصل 15، 20)، نشجّع الآن أكثر فأكثر عزم أخوّتكم على حفظ القوانين والعمل بالمراسم التي صدرت، حتى تعمل على إبلاغ ما كتبناه جواباً عن طلبك إلى أساقفنا، وليس إلى هؤلاء فقط الموجودين في الإقليم، بل يرسل أيضاً ما رسمناه بتدبير ناجع، مشفوعاً برسالة منك، إلى جميع أساقفة قرطاجة وباتيا (الاندلس) ولوزيتانيا (البرتغال) وغاليسيا (في أسبانيا). ومع أنه ليس لأي من كهنة الرب الحرية في أن يجهل أوامر الكرسي الرسولي، أو تحديدات القوانين الجليلة، فمن المفيد جداً - ونظراً إلى قدمك في الكهنوت - من المَجيد جداً لمحبتك، أنَّ ما كتب لك باسمك الخاص، يُبَلَّغ، وفاقاً لحرصك على الإجماع، إلى جميع أخوتنا: حتى يبقى مصوناً ما رسمناه، لا عن طيش بل برصانة وفطنة كبيرة وتفكير طويل، ويسدّ السبيل في المستقبل لكل عذر، فلا يتمكن أحد أن يفتحه إلينا.

182 (c. 15 20) Nunc fraternitatis tuae animum ad servandos canones et tenenda decretalia constituta magis ac magis incitamus, ut haec quae ad tua rescripsimus consulta, in omnium coepiscoporum nostrorum perferri facias notionem, et non solum eorum qui in tua sunt dioecesi constituti, sed etiam ad universos Carthaginenses ac Baeticos, Lusitanos atque Gallicios, vel eos qui vicinos tibi collimitant hinc inde provinciis, haec quae a Nobis sunt salubri ordinatione disposita, sub litterarum tuarum prosecutione mittantur. Et quamquam statuta Sedis Apostolicae vel canonum venerabilia definita nulli sacerdotum Domini ignorare sit liberum: utilius tamen et, pro antiquitate sacerdotii tui dilectioni tuae esse admodum poterit gloriosum, si ea, quae ad te speciali nomine generaliter scripta sunt, per unanimitatis tuae sollicitudinem, in universorum fratrum nostrorum notitiam perferantur: quatenus et quae a Nobis non inconsulte, sed provide sub nimia cautela et deliberatione sunt salubriter constituta, intemerata permaneant et omnibus in posterum excusationibus aditus, qui iam nulli apud Nos patere poterit, obstruatur.


معمودية الهراطقة

ترجمة النص اللاتيني

 النص اللاتيني

183- (فصل 1، 2) [لقد أخبرت] بأن كثيرين من الذين عمّدهم الآريوسيون الكفرة يسارعون إلى الكنيسة الكاثوليكية، وأن بعضاً من أخوتنا يريدون تجديد معموديتهم: هذا غير سائغ. فالرسول يمنع عمل ذلك [ر. أف 4، 5 - عب 6، 4 ...؟] والقوانين تعارضه وتنهى عنه الأحكام العامة التي أرسلها إلى الأقاليم سلفي ليبريوس السعيد الذكر، بعد إلغاء مجمع ريميني. نقبلهم في الجماعة الكاثوليكية مع النوفاتيين والهراطقة الآخرين، كما تقرّر في السينودس، فقط باستدعاء الروح ذي السبعة الأشكال، وبوضع يد الأسقف، ذلك ما يمارسه أيضاً الشرق والغرب. وأنتم أيضاً ينبغي ألاّ تحيدوا عنه من الآن فصاعدا، إذا أردتم أن لا تنفصلوا عن جماعتنا بحكم سينودسي.

183 88 (c. 1 2) (Significasti) ... baptizatos ab impiis Arianis plurimos ad fidem catholicam festinare et quosdam de fratribus nostris eosdem denuo baptizare velle: quod non licet, cum hoc fieri et Apostolus vetet (cf. Eph 4, 5; Hebr 6, 4s?) et canones contradicant et post cassatum Ariminense Concilium missa ad provincias a ven. mem. praedecessore meo L i b e r i o generalia decreta prohibeant. Quos nos cum Novatianis aliisque haereticis, sicut est in synodo constitutum, per invocationem solam septiformis Spiritus episcopalis manus impositione catholicorum conventui sociamus, quod etiam totus Oriens Occidensque custodit; a quo tramite vos quoque posthac minime convenit deviare, si non vultis a nostro collegio synodali sententia separari.


ضرورة المعمودية

ترجمة النص اللاتيني

 النص اللاتيني

184- (فصل 2، 3) كما نقول أنه ينبغي ألاّ ينتقص في شيء الأجلال المقدس للفصح، كذلك نريد أن تمنح المعمودية دون إبطاء إلى الأولاد الذين بحكم سنّهم لا يستطيعون الكلام، وإلى الأشخاص المضطرين بوجه من الوجوه إلى قبول المعمودية لئلا يلحق ضرر بنفوسنا، بحجبنا ينبوع الخلاص عن الراغبين فيه، إذا خسر بعض المدنفين الملكوت والحياة. وكذلك كل من يقعون في خطر الغرق، أو اجتياح العدو، أو مرض مميت، ويسألون المعونة بمساعدة الإيمان فقط يجب أن يحصلوا حالما يطلبون ذلك على جدوى الولادة الجديدة الملتمسة. يكفي ما حصل من الخطا في هذا المجال حتى الآن. الآن على جميع الكهنة أن يتمسّكوا بالقاعدة السابقة إذا شاءوا ألاّ يقتطعوا من الصخرة الرسولية الصامدة التي بنى عليها المسيح الكنيسة جمعاء.

184 (c. 2 3) Sicut sacram ergo paschalem reverentiam in nullo dicimus esse minuendam, ita infantibus qui necdum loqui poterunt per aetatem vel his, quibus in qualibet necessitate opus fuerit sacri unda baptismatis, omni volumus celeritate succurri, ne ad nostrarum perniciem tendat animarum, si negato desiderantibus fonte salutari exiens unusquisque de saeculo et regnum perdat et vitam. Quicumque etiam discrimen naufragii, hostilitatis incursum, obsidionis ambiguum vel cuiuslibet corporalis aegritudinis desperationem inciderint, et sibi unico credulitatis auxilio poposcerint subveniri, eodem quo poscunt momento temporis expetitae regenerationis praemia consequantur. Hactenus erratum in hac parte sufficiat; nunc praefatam regulam omnes teneant sacerdotes, qui nolunt ab apostolicae petrae, super quam Christus universalem construxit Ecclesiam soliditate divelli.


بتولية الكهنة

ترجمة النص اللاتيني

 النص اللاتيني

185- (فصل 7، 8) ... لقد علمنا أن كثيرين من كهنة المسيح واللاويين، بعد رسامتهم بوقت طويل قد ولدوا نسلا سواء من زواجهم الخاص أو من مجامعة مخزية، وهم يدافعون عن شرّهم بادعائهم أنه كان يسوغ للكهنة والخادمين، كما يقرأ في العهد القديم، أن يُنسلوا.
[يرد الحبر الروماني على هذا البرهان:] (9) لماذا أُمر الكهنة أن يقيموا حتى بعيدا عن بيوتهم، في الهيكل، سنة نوبتهم في الخدمة؟ السبب الواضح أن لا يستطيعوا المجامعة حتى مع أزواجهم، فيشرقون بنقاوة ضميرهم ويقدمون للرب خدمة مقبولة.
(10) لذلك فالرب يسوع، بعد أن أنارنا بمجيئه، يؤكد في إنجيله أنه جاء ليكمّل الناموس لا لينقضه [متى 5، 17]، ولهذا أراد أن تشع صورة الكنيسة التي هو عروسها بضياء النقاوة، حتى يجدها..." بلا كلف ولا غضن" [أف 5، 27] في يوم الدينونة عندما يعود. بشريعة هذه الأحكام الثابتة نحن كلنا كهنة ولاويين، مقيّدون، حتى نقف منذ يوم رسامتنا، قلوبنا وأجسادنا للنقاوة والطهارة، لنرضي إلهنا في الذبائح التي نقدّمها كل يوم.

185 (c. 7 § 8) … Plurimos enim sacerdotes Christi atque levitas, post longa consecrationis suae tempora, tam de coniugiis propriis quam etiam de turpi coitu sobolem didicimus procreasse et crimen suum hac praescriptione defendere, quia in Veteri Testamento sacerdotibus ac ministris generandi facultas legitur attributa.
[Contra hoc argumentum obicit Romanus Pontifex:] (9) Cur etiam procul a suis domibus, anno vicis suae, in templo habitare iussi sunt sacerdotes?
Hac videlicet ratione, ne vel cum uxoribus possent carnale exercere commercium, ut conscientiae integritate fulgentes, acceptabile Deo munus offerent.
(10) Unde et Dominus Jesus, cum nos suo illustrasset adventu, in Evangelio protestatur, quia Legem venerit implere, non solvere (Mt 5, 17). Et ideo Ecclesiae, cuius sponsus est, formam castitatis voluit splendore radiare, ut in die iudicii, cum rursus advenerit, 'sine macula et ruga' (Eph 5, 27) eam possit ... reperire. Quarum sanctionum omnes sacerdotes atque levitae insolubili lege constringimur, ut a die ordinationis nostrae sobrietati ac pudicitiae et corda nostra mancipemus et corpora, dummodo per omnia Deo nostro in his, quae quotidie offerimus, sacrificiis placeamus.

 

ــــــــــــــــ

- المرجع: الكنيسة الكاثوليكية في وثائقها، دنتسنغر-هونرمان، الجزء الأول. من سلسلة الفكر المسيحي بين الأمس واليوم. منشورات المكتبة البولسية، جونيه - لبنان، طبعة أولى 2001.

 


العدد التالي
 

الصفحة الرئيسية

العدد السابق