وثائـق كنسيّة                  الصفحة الرئيسية

Enchiridion Symbolorum
مُختارات من أهم وثائق الكنيسة الكاثوليكة عبر التاريخ

Denzinger                       دِنتسنغر Hünermann                                                                    هونِرمـان

       

 

 

3) قوانين في التعليمين السابقين

قوانين في شأن سرّ التوبة المقدّس

ترجمة النص اللاتيني

 النص اللاتيني

1701- ق1. إذا قال أحدٌ إن التوبة، في الكنيسة الكاثوليكية، ليست في الحقيقة سراً وضعه المسيح ربنا لمصالحة المؤمنين مع الله كلّما سقطوا في الخطيئة بعد المعمودية: فليكن محروماً (رَ 1668- 1670).

1701 911 Can 1. Si quis dixerit, in catholica Ecclesia paenitentiam non esse vere et proprie sacramentum pro fidelibus, quoties post baptismum in peccata labuntur, ipsi Deo reconciliandis, a Christo Domino nostro institutum: anathema sit (cf. DS 1668ss).

1702- ق2. إذا خلط أحدٌ الأسرار وقال أن المعمودية نفسها هي سرّ التوبة، كما لو كان هذان السّرّان غير متميّزين، وإنّه من ثمّ غير صوابيّ أن يقال للتوبة "خشبة الخلاص الثانية" : فليكن محروماً (رَ 1671...، 1542).

1702 912 Can. 2. Si quis sacramenta confundens, ipsum baptismum paenitentiae sacramentum esse dixerit, quasi haec duo sacramenta distincta non sint, atque ideo paenitentiam non recte 'secundam post naufragium tabulam' appellari : an. s. (cf. DS 1671 s 1542).

1703- ق3. إذا قال أحدٌ إنّ كلام الرب والمخلّص هذا "خذوا الروح القدس، فمن غفرتم خطاياهم غفرت لهم، ومن أمسكتم خطاياهم أمسكت" (يو 20 : 22 – 23) يجب أن لا يفهم على أنّه سلطة غفران الخطايا أو إمساكها في سرّ التوبة كما فهمته الكنيسة الكاثوليكية منذ البدء، فقاوم وضع هذا السرّ وحوّل معنى الكلام إلى سلطة التبشير بالإنجيل: فليكن محروماً (رَ 1670).

1703 913 Can.3. Si quis dixerit, verba illa Domini Salvatoris: "Accipite Spiritum Sanctum; quorum remiseritis peccata, remittuntur eis; et quorum retinueritis, retenta sunt" (Jo 20.22s), non esse intelligenda de potestate remittendi et retinendi peccata in sacramento paenitentiae, sicut Ecclesia catholica ab initio semper intellexit; detorserit autem, contra institutionem hujus sacramenti, ad auctoritatem praedicandi Evangelium: an. s. (cf D.894).

1704- ق4. إذا أنكر أحدٌ أنّ مغفرة الخطايا الكاملة تقتضي من التائب ثلاثة أفعال على أنّها مادة سرّ التوبة هي: الندامة، والاعتراف، والكفّارة، ويقال لها أقسام التوبة الثلاثة؛ أو قال: إنّ في التوبة قسمين: الهلع المسيطر على الضمير أمام خطيئته، والإيمان النابع من الإنجيل، أو الحلّ القائم على الإيمان بأنّ المسيح غفر الخطايا: فليكن محروماً. (رَ 1673؛ 1675).

1704 914 Can. 4. Si quis negaverit, ad integram et perfectam peccatorum remissionem requiri tres actus in paenitente quasi materiam sacramenti paenitentiae, videlicet contritionem, confessionem et satisfactionem, quae tres paenitentiae partes dicuntur; aut dixerit, duas tantum esse paenitentiae partes, terrores scilicet incussos conscientiae agnito peccato, et fidem conceptam ex Evangelio vel absolutione, qua credit quis sibi per Christum remissa peccata : an. s. (cf. DS 1673 1675).

1705- ق5. إذا قال أحدٌ أن الندامة التي يهيّئها الفحص، والتذكر وكره الخطايا، والتي يستعرض فيها الإنسان حياته في مرارة قلب (رَ أش 38 : 15)، وازناً فداحة خطاياه، وكثرتها، وقباحتها، وخسارة السعادة الأبدية وما يتبعها من هلاكٍ أبدي، مع التصميم على حياةٍ أفضل، هي ندامة خالية من التوجع الحقيقي والمفيد، وهي لا تهيّئ للنعمة، ولكنّها تحمل الإنسان على الرئاء وعلى الإغراق في الخطايا؛ وهي أخيراً توجّع إكراهي لا توجّع حرّ إراديّ: فليكن محروماً (رَ 1676؛ 1456).

1705 915 Can. 5. Si quis dixerit, eam contritionem, quae paratur per discussionem, collectionem et detestationem peccatorum, qua quis recogitat annos suos in amaritudine animae suae (Is 38, 15), ponderando peccatorum suorum gravitatem, multitudinem, foeditatem, amissionem aeternae beatitudinis, et aeternae damnationis incursum, cum proposito melioris vitae, non esse verum et utilem dolorem, nec praeparare ad gratiam, sed facere hominem hypocritam et magis peceatorem; demum illam esse dolorem coactum et non liberum ac voluntarium: an. s. (cf. DS 1676 1456).

1706- ق6. إذا أنكر أحدٌ أن سرّ الاعتراف من وضع إلهي، أو أنه ضروري للخلاص بإرادة إلهية، أو قال إنّ الاعتراف السرّي لكاهنٍ على انفراد – وهو ما درجت عليه الكنيسة الكاثوليكية منذ البدء ولا تزال محافظةً عليه – هو مخالفٌ لوصية المسيح وهو من وضع بشري: فليكن محروماً (رَ 1679؛ 1684).

1706 916 Can. 6. Si quis negaverit, confessionem sacramentalem vel institutam vel ad salutem necessariam esse iure divino; aut dixerit, modum secrete confitendi soli sacerdoti, quem Ecelesia catholica ab initio semper observavit et observat, alienum esse ab institutione et mandato Christi, et inventum esse humanum: an. s. (cf. DS 1679ss).

1707- ق7. إذا قال أحدٌ إنّه من غير الضروريّ بحكم إلهيّ، في سرّ التوبة، أن يعترف الإنسان، لمغفرة الخطايا، بجملة وأفراد الخطايا المميتة التي يتذكرها بعد تفكّر كافٍ وجديّ، حتى الخطايا الخفية، والخطايا التي هي مخالفة للوصيتين الأخيرتين من الوصايا العشر، ولا بالظروف التي تغيّر نوع الخطيئة، ولكن هذا الاعتراف لا يكسب التائب إلاّ معرفةً وعزاءً، وهو لم يعمد إليه في الماضي إلاّ لغرض كفّارةٍ قانونية، أو إذا قال إنّ الذين يبذلون قصارى جهدهم للاعتراف بجميع خطاياهم لا يريدون أن يدعوا مجالاً لغفران الرحمة الإلهية، أو أخيراً إنّه لا يجوز الاعتراف بالخطايا العرضية: فليكن محروماً (رَ ما ورد سابقاً).

1707 917 Can. 7. Si quis dixerit, in sacramento paenitentiae ad remissionem peccatorum necessarium non esse iure divino confiteri omnia et singula peccata mortalia, quorum memoria cum debita et diligenti praemeditatione habeatur, etiam occulta, et quae sunt contra duo ultima decalogi praecepta, et circumstantias, quae peccati speciem mutant; sed eam confessionem tantum esse utilem ad erudiendum et consolandum paenitentem, et olim observatam fuisse tantum ad satisfactionem canonicam imponendam; aut dixerit, eos, qui omnia peccata confiteri student, nihil relinquere velle divinae misericordiae ignoscendum; aut demum non licere confiteri peccata venialia : an. s. (cf. DS 1679ss).

1708- ق8. إذا قال أحدٌ إنّ الاعتراف بجميع الخطايا، كما تفرضه الكنيسة أمرٌ مستحيل، وهو تقليد بشريّ على النفوس التقية أن تلغيه، أو إنّ جميع المسيحيين من الجنسين، جملةً وأفراداً، غير مجبرين عليه مرّةً في السنة، وفق قرار المجمع اللاتراني العظيم، وإنّه لا بدّ من إقناع المسيحيين بعدم الاعتراف في زمن الصوم: فليكن محروماً (رَ 1682...).

1708 918 Can. 8. si quis dixerit, confessionem omnium peccatorum, qualem Ecclesia servat, esse impossibilem, et traditionem humanam a piis abolendam; aut ad eam non teneri omnes et singulos utriusque sexus Christi fideles iuxta magni Concilii Lateranensis constitutionem, semel in anno et ob id suadendum esse Christi fidelibus, ut non confiteantur tempore Quadragesimae : an. s. (cf. DS 1682s).

1709- ق9. إذا قال أحدٌ إنّ حلّ الكاهن السري عملاً قضائياً، بل خدمة بسيطة تعلن أنّ الخطايا تغفر لمن يعترف بها، بشرط أن يؤمن أنّه قد حلّ من خطاياه أو إذا لم يحلّه الكاهن جدّياً بل على سبيل المزاح، أو قال إنّ اعتراف التائب غير مطلوب لكي يستطيع الكاهن أن يحلّه: فليكن محروماً (رَ 1685؛ 1462).

1709 919 Can. 9. Si quis dixerit, absolutionem sacramentalem sacerdotis non esse actum iudicialem, sed nudum ministerium pronuntiandi et declarandi, remissa esse peccata confitenti, modo tantum credat se esse absolutum aut sacerdos non serio, sed ioco absolvat; aut dixerit non requiri confessionem paenitentis, ut sacerdos ipsum absolvere possit : an. s. (cf. DS 1685 1462).

1710- ق10. إذا قال أحدٌ إنّ الكهنة في حال الخطيئة المميتة يفقدون سلطة الحلّ والربط، أو إن الكهنة ليسوا وحدهم خدمة الحل، ولكن الكلام وجّه إلى جميع المسيحيين جملةً وأفراداً أي: "كل ما تربطونه على الأرض يكون مربوطاً في السماء" (متى 18:18)، و"من غفرتم خطاياهم غفرت لهم، ومن أمسكتم خطاياهم أمسكت" (يو 20 : 23)، فانطلاقاً من هذا الكلام كلّ إنسان يستطيع أن يحلّ من الخطايا، الخطايا العلنية على الأقل بالتأديب، بموافقة الخاطئ، والخطايا الخفيّة باعتراف عفويّ: فليكن محروماً (رَ 1684).

1710 920 Can 10. Si quis dixerit, sacerdotes, qui in peccato mortali sunt, potestatem ligandi et solvendi non habere; aut non solos sacerdotes esse ministros absolutionis, sed omnibus et singulis Christi fidelibus esse dictum: 'Quaecumque ligaveritis super terram, erunt ligata et in caelo et quaecumque solveritis super terram, erunt soluta et in caelo' (Mt 18 18); et 'Quorum remiseritis peccata, remittuntur eis, et quorum retinueritis retenta sunt' (Jo 20, 23), quorum verborum virtute quilibet absolvere possit peccata, publica quidem per correptionem dumtaxat, si correptus acquieverit, secreta vero per spontaneam confessionem : an. s. (cf. DS 1684).

1711- ق11. إذا قال أحدٌ أن ليس للأساقفة حقّ حفظ بعض الخطايا إلاّ في ما هو من شأن النظام الخارجيّ، وإنّ الحفظ من ثمَّ لا يمنع الكاهن من حلّ الخطايا المحفوظة: فليكن محروماً (رَ 1687).

1711 921 Can. 11. Si quis dixerit, episcopos non habere ius reservandi sibi casus nisi quoad externam politiam, atque ideo casuum reservationem non prohibere, quominus sacerdos a reservatis vere absolvat: an. s. (cf. DS 1687).

1712- ق12. إذا قال أحدٌ إنّ العقوبة كلّها يغفرها الله دائماً مع الخطيئة، وإنّ كفّارة التائبين ليست سوى الإيمان الذي يدركون به أنّ المسيح كفَّر عنهم: فليكن محروماً (رَ 1689).

1712 922 Can. 12. Si quis dixerit, totam poenam simul cum culpa remitti semper a Deo, satisfactionemque paenitentium non esse aliam quam fidem, qua apprehendunt Christum pro eis satisfecisse: an. s. (cf. DS 1689).

1713- ق13. إذا قال أحدٌ في شأن العقوبة الزمنية، أنّه لا يمكن البتّة التكفير لله عن الخطايا باستحقاقات المسيح، ولا بالشدائد التي يفرضها الله ويتحمّلها الإنسان وأن أفضل تكفيرٍ يكون بحياةٍ جديدة: فليكن محروماً (رَ 1690- 1692).

1713 923 Can. 13. Si quis dixerit, pro peccatis, quoad poenam temporalem, minime Deo pe Christi merita satisfieri poenis ab eo inflictis et patienter toleratis vel a sacerdote injunctis, sed neque sponte susceptis, ut jejuniis, orationibus, eleemosynis vel aliis etiam petatis operibus, atque ideo optimam paenitentiam esse tantum novam vitam: an. s.

1714- ق14. إذا قال أحدٌ إن الكفّارات التي يفتدي بها التائبون خطاياهم بيسوع المسيح، ليست عبادةً مؤدَّاةً إلى الله، بل تقاليد بشرية تعتّم على تعليم النعمة والعبادة الحقيقية المؤدّاة إلى الله ونعمة موت المسيح نفسها: فليكن محروماً (رَ 1692).

1714 924 Can. 14. Si quis dixerit, satisfactiones, quibus paenitentes per Christum Jesum peccata redimunt, non esse cultus Dei, sed traditiones hominum, doctrinam de gratia et verum Dei cultum atque ipsum beneficium mortis Christi obscurantes: an. s. (cf. DS 1692).

1715- ق15. إذا قال أحد أنّ سلطة المفاتيح لم تعط للكنيسة إلاّ للحلّ دون الرّبط، ولهذا فالكهنة الذين يفرضون عقوبات على المعترفين يخالفون هذه السلطة وما أنشأه المسيح؛ وإنّه من الوهم أن يفكر أحدٌ في أن يكون أحياناً، بعد إزالة العقوبة الأبدية بسلطة المفاتيح، عقوبة زمنية لا بدّ من التكفير عنها: فليكن محروماً (رَ 1692).

1715 925 Can. 15. Si quis dixerit, claves Ecclesiae esse datas tantum ad solvendum, non etiam ad ligandum, et propterea sacerdotes, dum imponunt poenas confitentibus, agere contra finem clavium et contra institutionem Christi; et fictionem esse, quod, virtute clavium sublata poena aeterna, poena temporalis plerumque exsolvenda remaneat: an s. (cf. DS 1692).


قوانين في شأن سرّ مسحة المرضى

ترجمة النص اللاتيني

 النص اللاتيني

1716- ق1. إذا قال أحدٌ إنّ مسحة المرضى ليست في الحقيقة سرّاً وضعه سيدنا المسيح (مر 6 : 13)، وأعلنه الرسول يعقوب (رَ يع 5 : 14 – 15)، ولكنّه طقس تناقله الآباء، أو اختلاق بشريّ: فليكن محروماً (رَ 1695؛ 1699).

1716 926 Can. 1. Si quis dixerit, extremam unctionem non esse vere et proprie sacramentum a Christo Domino nostro institutum (cf. Mc 6, 13) et a beato Jacobo Apostolo promulgatum (Iac 5, 14), sed ritum tantum acceptum a Patribus, aut figmentum humanum: anathema sit (cf. DS 1695 1699).

1717- ق2. إذا قال أحدٌ إنّ مسحة المرضى المقدسة لا تعطي النعمة، ولا تغفر الخطايا ولا تريح المرضى، وهي غير موجودة، وكأنّي بها كانت في الماضي موهبة شفاء المرضى: فليكن محروماً (رَ 1699؛ 1996).

1717 927 Can. 2. Si quis dixerit, sacram infirmorum unctionem non conferre gratiam, nec remittere peccata, nec alleviare infirmos, sed iam cessasse, quasi olim tantum fuerit gratia curationum: an. s. (cf. DS 1699 l696).

1718- إذا قال أحدٌ إنّ طقس مسحة المرضى واستعمالها المتبعين في الكنيسة الرومانية المقدسة مخالفان لكلام الرسول القديس يعقوب، ومن ثمَ يجب تغييرها، وإنّ المسيحيين الذين يزرون بهما لا يخطأون: فليكن محروماً (رَ 1699).

1718 928 Can. 3. Si quis dixerit, extremae unctionis ritum et usum, quem observat sancta Romana Ecclesia, repugnare sententiae beati Jacobi Apostoli, ideoque eum mutandum, posseque a Christianis absque peccato contemni: an. s. (cf. DS 1699).

1719- إذا قال أحد أنّ "شيوخ" الكنيسة Presbytres، الذين طلب القديس يعقوب استدعاءهم لمسح المريض بالزيت، ليسوا كهنةً رسمهم الأسقف، ولكنّهم المتقدّمون في السنّ ضمن كلّ جماعة، ومن ثم فخادم سرّ مسحة المرضى في الحقيقة ليس الكاهن وحده: فليكن محروماً (رَ 1697).

1719 929 Can. 4. Si quis dixerit, presbyteros Ecclesiae, quos beatus Iacobus adducendos esse ad infirmum inungendum hortatur, non esse sacerdotes ab episcopo ordinatos, sed aetate seniores in quavis communitate, ob idque proprium extremae unctionis ministrum non esse solum sacerdotem : an. s. (cf. DS 1697).

ــــــــــــــــ

- المرجع: الكنيسة الكاثوليكية في وثائقها، دنتسنغر-هونرمان، الجزء الأول. من سلسلة الفكر المسيحي بين الأمس واليوم. منشورات المكتبة البولسية، جونيه - لبنان، طبعة أولى 2001.

 


العدد التالي
 

الصفحة الرئيسية

العدد السابق