|
3) قوانين في التعليمين السابقين
قوانين في شأن سرّ التوبة المقدّس
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1701-
ق1.
إذا قال أحدٌ إن التوبة، في الكنيسة الكاثوليكية، ليست في الحقيقة سراً
وضعه المسيح ربنا لمصالحة المؤمنين مع الله كلّما سقطوا في الخطيئة بعد
المعمودية: فليكن محروماً (رَ 1668- 1670).
|
1701 911
Can 1. Si quis dixerit, in
catholica Ecclesia paenitentiam non esse vere et proprie
sacramentum pro fidelibus, quoties post baptismum in peccata
labuntur, ipsi Deo reconciliandis, a Christo Domino nostro
institutum: anathema sit (cf. DS 1668ss). |
|
1702-
ق2.
إذا خلط أحدٌ الأسرار وقال أن المعمودية نفسها هي سرّ التوبة، كما لو
كان هذان السّرّان غير متميّزين، وإنّه من ثمّ غير صوابيّ أن يقال
للتوبة "خشبة الخلاص الثانية" : فليكن محروماً (رَ 1671...، 1542).
|
1702 912
Can. 2. Si quis sacramenta
confundens, ipsum baptismum paenitentiae sacramentum esse
dixerit, quasi haec duo sacramenta distincta non sint, atque
ideo paenitentiam non recte 'secundam post naufragium tabulam'
appellari : an. s. (cf. DS 1671 s 1542). |
|
1703-
ق3.
إذا قال أحدٌ إنّ كلام الرب والمخلّص هذا "خذوا الروح القدس، فمن غفرتم
خطاياهم غفرت لهم، ومن أمسكتم خطاياهم أمسكت" (يو 20 : 22 – 23) يجب أن
لا يفهم على أنّه سلطة غفران الخطايا أو إمساكها في سرّ التوبة كما
فهمته الكنيسة الكاثوليكية منذ البدء، فقاوم وضع هذا السرّ وحوّل معنى
الكلام إلى سلطة التبشير بالإنجيل: فليكن محروماً (رَ 1670).
|
1703 913
Can.3. Si quis dixerit,
verba illa Domini Salvatoris: "Accipite Spiritum Sanctum; quorum
remiseritis peccata, remittuntur eis; et quorum retinueritis,
retenta sunt" (Jo 20.22s), non esse intelligenda de potestate
remittendi et retinendi peccata in sacramento paenitentiae,
sicut Ecclesia catholica ab initio semper intellexit; detorserit
autem, contra institutionem hujus sacramenti, ad auctoritatem
praedicandi Evangelium: an. s. (cf D.894). |
|
1704-
ق4.
إذا أنكر أحدٌ أنّ مغفرة الخطايا الكاملة تقتضي من التائب ثلاثة أفعال
على أنّها مادة سرّ التوبة هي: الندامة، والاعتراف، والكفّارة، ويقال
لها أقسام التوبة الثلاثة؛ أو قال: إنّ في التوبة قسمين: الهلع المسيطر
على الضمير أمام خطيئته، والإيمان النابع من الإنجيل، أو الحلّ القائم
على الإيمان بأنّ المسيح غفر الخطايا: فليكن محروماً. (رَ 1673؛ 1675).
|
1704 914
Can. 4. Si quis negaverit,
ad integram et perfectam peccatorum remissionem requiri tres
actus in paenitente quasi materiam sacramenti paenitentiae,
videlicet contritionem, confessionem et satisfactionem, quae
tres paenitentiae partes dicuntur; aut dixerit, duas tantum esse
paenitentiae partes, terrores scilicet incussos conscientiae
agnito peccato, et fidem conceptam ex Evangelio vel absolutione,
qua credit quis sibi per Christum remissa peccata : an. s. (cf.
DS 1673 1675). |
|
1705-
ق5.
إذا قال أحدٌ أن الندامة التي يهيّئها الفحص، والتذكر وكره الخطايا،
والتي يستعرض فيها الإنسان حياته في مرارة قلب (رَ أش 38 : 15)، وازناً
فداحة خطاياه، وكثرتها، وقباحتها، وخسارة السعادة الأبدية وما يتبعها
من هلاكٍ أبدي، مع التصميم على حياةٍ أفضل، هي ندامة خالية من التوجع
الحقيقي والمفيد، وهي لا تهيّئ للنعمة، ولكنّها تحمل الإنسان على
الرئاء وعلى الإغراق في الخطايا؛ وهي أخيراً توجّع إكراهي لا توجّع حرّ
إراديّ: فليكن محروماً (رَ 1676؛ 1456).
|
1705 915
Can. 5. Si quis dixerit, eam
contritionem, quae paratur per discussionem, collectionem et
detestationem peccatorum, qua quis recogitat annos suos in
amaritudine animae suae (Is 38, 15), ponderando peccatorum
suorum gravitatem, multitudinem, foeditatem, amissionem aeternae
beatitudinis, et aeternae damnationis incursum, cum proposito
melioris vitae, non esse verum et utilem dolorem, nec praeparare
ad gratiam, sed facere hominem hypocritam et magis peceatorem;
demum illam esse dolorem coactum et non liberum ac voluntarium:
an. s. (cf. DS 1676 1456). |
|
1706-
ق6.
إذا أنكر أحدٌ أن سرّ الاعتراف من وضع إلهي، أو أنه ضروري للخلاص
بإرادة إلهية، أو قال إنّ الاعتراف السرّي لكاهنٍ على انفراد – وهو ما
درجت عليه الكنيسة الكاثوليكية منذ البدء ولا تزال محافظةً عليه – هو
مخالفٌ لوصية المسيح وهو من وضع بشري: فليكن محروماً (رَ 1679؛ 1684).
|
1706 916
Can. 6. Si quis negaverit,
confessionem sacramentalem vel institutam vel ad salutem
necessariam esse iure divino; aut dixerit, modum secrete
confitendi soli sacerdoti, quem Ecelesia catholica ab initio
semper observavit et observat, alienum esse ab institutione et
mandato Christi, et inventum esse humanum: an. s. (cf. DS
1679ss). |
|
1707-
ق7.
إذا قال أحدٌ إنّه من غير الضروريّ بحكم إلهيّ، في سرّ التوبة، أن
يعترف الإنسان، لمغفرة الخطايا، بجملة وأفراد الخطايا المميتة التي
يتذكرها بعد تفكّر كافٍ وجديّ، حتى الخطايا الخفية، والخطايا التي هي
مخالفة للوصيتين الأخيرتين من الوصايا العشر، ولا بالظروف التي تغيّر
نوع الخطيئة، ولكن هذا الاعتراف لا يكسب التائب إلاّ معرفةً وعزاءً،
وهو لم يعمد إليه في الماضي إلاّ لغرض كفّارةٍ قانونية، أو إذا قال إنّ
الذين يبذلون قصارى جهدهم للاعتراف بجميع خطاياهم لا يريدون أن يدعوا
مجالاً لغفران الرحمة الإلهية، أو أخيراً إنّه لا يجوز الاعتراف
بالخطايا العرضية: فليكن محروماً (رَ ما ورد سابقاً).
|
1707 917
Can. 7. Si quis dixerit, in
sacramento paenitentiae ad remissionem peccatorum necessarium
non esse iure divino confiteri omnia et singula peccata
mortalia, quorum memoria cum debita et diligenti praemeditatione
habeatur, etiam occulta, et quae sunt contra duo ultima decalogi
praecepta, et circumstantias, quae peccati speciem mutant; sed
eam confessionem tantum esse utilem ad erudiendum et consolandum
paenitentem, et olim observatam fuisse tantum ad satisfactionem
canonicam imponendam; aut dixerit, eos, qui omnia peccata
confiteri student, nihil relinquere velle divinae misericordiae
ignoscendum; aut demum non licere confiteri peccata venialia :
an. s. (cf. DS 1679ss). |
|
1708-
ق8.
إذا قال أحدٌ إنّ الاعتراف بجميع الخطايا، كما تفرضه الكنيسة أمرٌ
مستحيل، وهو تقليد بشريّ على النفوس التقية أن تلغيه، أو إنّ جميع
المسيحيين من الجنسين، جملةً وأفراداً، غير مجبرين عليه مرّةً في
السنة، وفق قرار المجمع اللاتراني العظيم، وإنّه لا بدّ من إقناع
المسيحيين بعدم الاعتراف في زمن الصوم: فليكن محروماً (رَ 1682...).
|
1708 918
Can. 8. si quis dixerit,
confessionem omnium peccatorum, qualem Ecclesia servat, esse
impossibilem, et traditionem humanam a piis abolendam; aut ad
eam non teneri omnes et singulos utriusque sexus Christi fideles
iuxta magni Concilii Lateranensis constitutionem, semel in anno
et ob id suadendum esse Christi fidelibus, ut non confiteantur
tempore Quadragesimae : an. s. (cf. DS 1682s). |
|
1709-
ق9.
إذا قال أحدٌ إنّ حلّ الكاهن السري عملاً قضائياً، بل خدمة بسيطة تعلن
أنّ الخطايا تغفر لمن يعترف بها، بشرط أن يؤمن أنّه قد حلّ من خطاياه
أو إذا لم يحلّه الكاهن جدّياً بل على سبيل المزاح، أو قال إنّ اعتراف
التائب غير مطلوب لكي يستطيع الكاهن أن يحلّه: فليكن محروماً (رَ 1685؛
1462).
|
1709 919
Can. 9. Si quis dixerit,
absolutionem sacramentalem sacerdotis non esse actum iudicialem,
sed nudum ministerium pronuntiandi et declarandi, remissa esse
peccata confitenti, modo tantum credat se esse absolutum aut
sacerdos non serio, sed ioco absolvat; aut dixerit non requiri
confessionem paenitentis, ut sacerdos ipsum absolvere possit :
an. s. (cf. DS 1685 1462). |
|
1710-
ق10.
إذا قال
أحدٌ إنّ الكهنة في حال الخطيئة المميتة يفقدون سلطة الحلّ والربط، أو
إن الكهنة ليسوا وحدهم خدمة الحل، ولكن الكلام وجّه إلى جميع المسيحيين
جملةً وأفراداً أي: "كل ما تربطونه على الأرض يكون مربوطاً في السماء"
(متى 18:18)، و"من غفرتم خطاياهم غفرت لهم، ومن أمسكتم خطاياهم أمسكت"
(يو 20 : 23)، فانطلاقاً من هذا الكلام كلّ إنسان يستطيع أن يحلّ من
الخطايا، الخطايا العلنية على الأقل بالتأديب، بموافقة الخاطئ،
والخطايا الخفيّة باعتراف عفويّ: فليكن محروماً (رَ 1684).
|
1710 920
Can 10. Si quis dixerit,
sacerdotes, qui in peccato mortali sunt, potestatem ligandi et
solvendi non habere; aut non solos sacerdotes esse ministros
absolutionis, sed omnibus et singulis Christi fidelibus esse
dictum: 'Quaecumque ligaveritis super terram, erunt ligata et in
caelo et quaecumque solveritis super terram, erunt soluta et in
caelo' (Mt 18 18); et 'Quorum remiseritis peccata, remittuntur
eis, et quorum retinueritis retenta sunt' (Jo 20, 23), quorum
verborum virtute quilibet absolvere possit peccata, publica
quidem per correptionem dumtaxat, si correptus acquieverit,
secreta vero per spontaneam confessionem : an. s. (cf. DS 1684). |
|
1711-
ق11.
إذا قال أحدٌ أن ليس للأساقفة حقّ حفظ بعض الخطايا إلاّ في ما هو من
شأن النظام الخارجيّ، وإنّ الحفظ من ثمَّ لا يمنع الكاهن من حلّ
الخطايا المحفوظة: فليكن محروماً (رَ 1687).
|
1711 921
Can. 11. Si quis dixerit, episcopos non habere ius
reservandi sibi casus nisi quoad externam politiam, atque ideo
casuum reservationem non prohibere, quominus sacerdos a
reservatis vere absolvat: an. s. (cf. DS 1687). |
|
1712-
ق12.
إذا قال أحدٌ إنّ العقوبة كلّها يغفرها الله دائماً مع الخطيئة، وإنّ
كفّارة التائبين ليست سوى الإيمان الذي يدركون به أنّ المسيح كفَّر
عنهم: فليكن محروماً (رَ 1689).
|
1712 922
Can. 12. Si quis dixerit, totam poenam simul cum
culpa remitti semper a Deo, satisfactionemque paenitentium non
esse aliam quam fidem, qua apprehendunt Christum pro eis
satisfecisse: an. s. (cf. DS 1689). |
|
1713-
ق13.
إذا قال أحدٌ في شأن العقوبة الزمنية، أنّه لا يمكن البتّة التكفير لله
عن الخطايا باستحقاقات المسيح، ولا بالشدائد التي يفرضها الله
ويتحمّلها الإنسان وأن أفضل تكفيرٍ يكون بحياةٍ جديدة: فليكن محروماً
(رَ 1690- 1692).
|
1713 923
Can. 13. Si quis dixerit,
pro peccatis, quoad poenam temporalem, minime Deo pe Christi
merita satisfieri poenis ab eo inflictis et patienter toleratis
vel a sacerdote injunctis, sed neque sponte susceptis, ut
jejuniis, orationibus, eleemosynis vel aliis etiam petatis
operibus, atque ideo optimam paenitentiam esse tantum novam
vitam: an. s. |
|
1714-
ق14.
إذا قال أحدٌ إن الكفّارات التي يفتدي بها التائبون خطاياهم بيسوع
المسيح، ليست عبادةً مؤدَّاةً إلى الله، بل تقاليد بشرية تعتّم على
تعليم النعمة والعبادة الحقيقية المؤدّاة إلى الله ونعمة موت المسيح
نفسها: فليكن محروماً (رَ 1692).
|
1714 924
Can. 14. Si quis dixerit,
satisfactiones, quibus paenitentes per Christum Jesum peccata
redimunt, non esse cultus Dei, sed traditiones hominum,
doctrinam de gratia et verum Dei cultum atque ipsum beneficium
mortis Christi obscurantes: an. s. (cf. DS 1692). |
|
1715-
ق15.
إذا قال أحد أنّ سلطة المفاتيح لم تعط للكنيسة إلاّ للحلّ دون الرّبط،
ولهذا فالكهنة الذين يفرضون عقوبات على المعترفين يخالفون هذه السلطة
وما أنشأه المسيح؛ وإنّه من الوهم أن يفكر أحدٌ في أن يكون أحياناً،
بعد إزالة العقوبة الأبدية بسلطة المفاتيح، عقوبة زمنية لا بدّ من
التكفير عنها: فليكن محروماً (رَ 1692).
|
1715 925
Can. 15. Si quis dixerit,
claves Ecclesiae esse datas tantum ad solvendum, non etiam ad
ligandum, et propterea sacerdotes, dum imponunt poenas
confitentibus, agere contra finem clavium et contra
institutionem Christi; et fictionem esse, quod, virtute clavium
sublata poena aeterna, poena temporalis plerumque exsolvenda
remaneat: an s. (cf. DS 1692). |
قوانين في شأن سرّ مسحة المرضى
|
ترجمة النص
اللاتيني |
النص
اللاتيني |
|
1716-
ق1.
إذا قال
أحدٌ إنّ مسحة المرضى ليست في الحقيقة سرّاً وضعه سيدنا المسيح (مر 6 :
13)، وأعلنه الرسول يعقوب (رَ يع 5 : 14 – 15)، ولكنّه طقس تناقله
الآباء، أو اختلاق بشريّ: فليكن محروماً (رَ 1695؛ 1699).
|
1716 926
Can. 1. Si quis dixerit,
extremam unctionem non esse vere et proprie sacramentum a
Christo Domino nostro institutum (cf. Mc 6, 13) et a beato
Jacobo Apostolo promulgatum (Iac 5, 14), sed ritum tantum
acceptum a Patribus, aut figmentum humanum: anathema sit (cf. DS
1695 1699). |
|
1717-
ق2.
إذا قال أحدٌ إنّ مسحة المرضى المقدسة لا تعطي النعمة، ولا تغفر
الخطايا ولا تريح المرضى، وهي غير موجودة، وكأنّي بها كانت في الماضي
موهبة شفاء المرضى: فليكن محروماً (رَ 1699؛ 1996).
|
1717 927
Can. 2. Si quis dixerit,
sacram infirmorum unctionem non conferre gratiam, nec remittere
peccata, nec alleviare infirmos, sed iam cessasse, quasi olim
tantum fuerit gratia curationum: an. s. (cf. DS 1699 l696). |
|
1718- إذا قال
أحدٌ إنّ طقس مسحة المرضى واستعمالها المتبعين في الكنيسة الرومانية
المقدسة مخالفان لكلام الرسول القديس يعقوب، ومن ثمَ يجب تغييرها، وإنّ
المسيحيين الذين يزرون بهما لا يخطأون: فليكن محروماً (رَ 1699).
|
1718 928
Can. 3. Si quis dixerit,
extremae unctionis ritum et usum, quem observat sancta Romana
Ecclesia, repugnare sententiae beati Jacobi Apostoli, ideoque
eum mutandum, posseque a Christianis absque peccato contemni:
an. s. (cf. DS 1699). |
|
1719-
إذا قال أحد أنّ "شيوخ" الكنيسة Presbytres،
الذين طلب القديس يعقوب استدعاءهم لمسح المريض بالزيت، ليسوا كهنةً
رسمهم الأسقف، ولكنّهم المتقدّمون في السنّ ضمن كلّ جماعة، ومن ثم
فخادم سرّ مسحة المرضى في الحقيقة ليس الكاهن وحده: فليكن محروماً (رَ
1697).
|
1719 929
Can. 4. Si quis dixerit,
presbyteros Ecclesiae, quos beatus Iacobus adducendos esse ad
infirmum inungendum hortatur, non esse sacerdotes ab episcopo
ordinatos, sed aetate seniores in quavis communitate, ob idque
proprium extremae unctionis ministrum non esse solum sacerdotem
: an. s. (cf. DS 1697). |
|